Λίγα λόγια για την τελευταία γενική συνέλευση του συλλόγου μας.

Την Τρίτη 20 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη γενική συνέλευση του συλλόγου φοιτητών οικονομικού.Με αφορμή διάφορα αναληθή και άκρως προβοκατόρικα που ακούστηκαν και διαδόθηκαν μετά τη συνέλευση οφείλουμε να δώσουμε ορισμένες απαντήσεις και να ξεδιαλύνουμε ορισμένα γεγονότα.
Κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας και λίγο πριν αρχίσει η καταμέτρηση στο δεύτερο γύρο,στέλεχος της ΠΑΣΠ και περσινός υπεύθυνος σηκώθηκε και είπε ότι ‘’σε περσινή συνέλευση σε δεύτερο γύρο τα ΕΑΑΚ είχαν στηρίξει το πλαίσιο της ΔΑΠ’’.Δε χρειάζεται και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι αυτό δεν έχει γίνει ποτέ!Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα το κοινό μεταξύ των πλαισίων της ΕΑΑΚ και της ΔΑΠ,μεταξύ μίας κυβερνητικής παράταξης που υπερασπίζεται την αναδιάρθρωση και μεταξύ των ΕΑΑΚ που με συνέπεια τάσσονται ενάντια στα νομοσχέδια που θίγουν τα κεκτημένα των φοιτητών(πχ ιδιωτικά πανεπιστήμια,νόμος-πλαίσιο κ.α..)Συνεπώς δε θα υπήρχε και κανένας λόγος να στηρίζαμε ένα τέτοιο πλαίσιο.Όπως είναι προφανές υπήρξε άμεση απάντηση από τα μέλη της ΕΑΑΚ,παρόλα αυτά η ΠΑΣΠ συνέχισε να προκαλεί με τις ενέργειες της.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η παράταξη της ΠΑΣΠ,χρησιμοποιεί τη μέθοδο της λάσπης με στόχο να καλύψει την ανυπαρξία της.Από τη μία θέλει να λέγεται αυτόνομη παράταξη,από την άλλη είναι πρώτη σε όλες τις ομιλίες του Γιωργάκη,χρησιμοποιεί τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ για να συνεδριάζει,χρηματοδοτείται από το ΠΑΣΟΚ και γενικά συμπορεύεται πλήρως με τον πολιτικό της φορέα.Αδυνατεί να βάλει οποιοδήποτε σχεδιασμό για το φοιτητικό κίνημα και αοριστολογεί όσο αναφορά τις προθέσεις της,με στόχο ναι μεν να στηρίξει το ΠΑΣΟΚ,αλλά παράλληλα να μην φανεί ξεκάθαρα ότι συμφωνεί μαζί του.Πανηγυρίζει για το υποτιθέμενο πάγωμα της διαδικασίας αναγνώρισης των ΚΕΣ,την ίδια ώρα που η Διαμαντοπούλου τονίζει ότι απλά επανεξετάζει το θέμα ώστε να προχωρήσει τους επόμενους μήνες σε μία πιο ‘’σωστή και όχι βιαστική΄΄ αναγνώριση.Το χειρότερο όμως από την πολιτική της ανεπάρκεια,είναι η επιλογή της να διαδίδει ψέματα και να κάνει πολιτική με όρους κουτσομπολιού.

Σε καμία περίπτωση δε θα βαδίσουμε στους δρόμους της λασπολογίας και της επίθεσης σε προσωπικό επίπεδο.Έχουμε μάθει να κάνουμε πολιτική,να παλεύουμε για μια καλύτερη καθημερινότητα και να προτάσσουμε τις διεκδικήσεις μας…Απαιτούμε από την ΠΑΣΠ τουλάχιστον να διαψεύσει τις αβάσιμες κατηγορίες της.Αν πάντως οι συνάδελφοι συνεχίσουν να λασπολογούν και να εκθέτουν προσωπικά μέλη της ΕΑΑΚ(ειδικά πισώπλατα)δε θα διστάσουμε να ακολουθήσουμε και το δρόμο της οργανωτικής απάντησης,με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Κάτω τα χέρια από το άσυλο!

Μπορεί οι περισσότεροι να λείπαμε για διακοπές κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, παρόλα αυτά τα γεγονότα εντός πανεπιστημίου ποτέ δεν μένουν στάσιμα.Έτσι λοιπόν,στα μέσα Ιουλίου άγνωστοι προχώρησαν στον βανδαλισμό πολλών σχολών εντός του πανεπιστημίου,μεταξύ αυτών και του οικονομικού. Εισέβαλλαν στα γραφεία των καθηγητών, άρπαξαν υπολογιστές ,κατέστρεψαν τον χώρο και έγραψαν συνθήματα στους τοίχους ,έσπασαν τα τζάμια και κατέστρεψαν σε μεγάλο βαθμό δύο αίθουσες.Πραγματικά από τύχη γλίτωσε η γραμματεία,καθώς δεν κατάφεραν να την παραβιάσουν.
Αυτό το γεγονός έρχεται και προστίθεται σε μια σειρά παρόμοιων γεγονότων και αποτελεί μία ακόμα προβοκατόρικη κίνηση,που αντικειμενικά εξυπηρετεί τους σκοπούς αυτών που με τόσο πάθος προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη για την ανάγκη κατάργησης του ασύλου(υπουργοί Παιδείας,ΜΜΕ,‘’αξιότιμοι’’ δημοσιογράφοι βλ.Πρετεντέρης) .Η επίθεση στην κατάκτηση του ασύλου έχει αρχίσει εδώ και πολύ καιρό,ήδη από τα φοιτητικά κινήματα το 2006-2007 ,στα οποία οι φοιτητές χρησιμοποιούσαν το χώρο για να μπορούν ελεύθερα να συνεδριάζουν και να προβάλλουν τις διεκδικήσεις τους. Πολλοί προσπαθούν να δώσουν μια εικόνα ενός ασύλου που το μόνο που κάνει είναι να προστατεύει τους κουκουλοφόρους και κάθε είδους επεισόδια.Η πραγματικότητα βέβαια είναι τελείως διαφορετική.
Το άσυλο αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες διεκδικήσεις που έχει καταφέρει να κατοχυρώσει το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα.Και προφανώς δεν μόνο αυτό που πολλοί θέλουν να ονομάσουν ΄΄ακαδημαϊκό άσυλο΄΄ ή άσυλο ΄΄ελεύθερης διακίνησης ιδεών’’,αλλά η έννοια του ασύλου σηματοδοτεί πολλά περισσότερα. Το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί ιστορική νίκη και θεσμική κατάκτηση του Φοιτητικού και Εκπαιδευτικού Κινήματος να μπορεί να κινητοποιείται, να ελέγχει το χώρο του και να τον διαχειρίζεται όπως αυτό θέλει (χρησιμοποιώντας το ακόμα και για να μπλοκάρει τους σχεδιασμούς του κράτους με καταλήψεις ή σπασίματα τμημάτων) χωρίς να μπορεί να ελεγχθεί ή να ποινικοποιείται. Με αυτή την έννοια η υπεράσπιση του ασύλου γίνεται κατά βάση από μια σκοπιά υπεράσπισης της δυνατότητας του φοιτητικού κινήματος να κινητοποιείται με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Κορυφαία άλλωστε στιγμή συνεισφοράς του ασύλου στο λαϊκό κίνημα ήταν ο Νοέμβρης του ’73 και η κατάληψη που πραγματοποίησαν τότε οι φοιτητές στο χώρο του ΕΜΠ.
Παρά την επίθεση και τη λάσπη που δέχεται το άσυλο εδώ και πολλά χρόνια(ο νέος νόμος-πλαίσιο άλλωστε μιλά για τελείως διαφορετικό άσυλο,με απώτερο σκοπό την κατάργηση του…)το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να είναι τόσο πολιτικά,όσο και οργανωτικά έτοιμο να απαντήσει στις προκλήσεις.Προς αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθούμε και εμείς με όλες μας τις δυνάμεις…

Απαιτούμε:

-Άμεση πρόσληψη δημόσιων φυλάκων στο πανεπιστήμιο.Καμία εταιρία σεκιούριτι να μην εισέλθει στο πανεπιστήμιο,καμία κάμερα μέσα στις σχολές,καμία κίνηση που στοχεύει στην κατάργηση του ασύλου.

-Κατάργηση του νέου νόμου-πλαίσιο που μιλά για ριζική αλλαγή του ασύλου.

-Επέκταση του ασύλου σε εργασιακούς και σχολικούς χώρους.

Άννα Διαμαντοπούλου: η νέα υπουργός υποβάθμισης της παιδείας…

Η κυβέρνηση άλλαξε μετά τις πρόσφατες εκλογές και πρώτο της μέλημα ήταν να ορίσει τους καινούριους υπουργούς. Το υπουργείο παιδείας ανέλαβε η κ.Διαμαντοπούλου. Μόνο τυχαία δεν ήταν η επιλογή του πρωθυπουργού,αφού η νέα υπουργός δεν αποτελεί κάποιο νέο πρόσωπο στην πολιτική (εξελέγη πρώτη φορά νομάρχης στα 26 της!!!) και είναι γνωστή για τις συντηρητικές της θέσεις και τη στενή της σχέση με τον πρώην πρωθυπουργό Κ.Σημίτη…
Είναι λοιπόν προφανές ότι στο καυτό μέτωπο της εκπαίδευσης το ΠΑΣΟΚ επιλέγει ένα από τα μεγαλύτερα στελέχη του (πήρε 30.000 ψήφους στις πρόσφατες εκλογές) με πείρα στους «συνδικαλιστικούς ελιγμούς» για να αντιμετωπίσει το φοιτητικό κίνημα. Τα τελευταία χρόνια εξάλλου, έχει αποδειχτεί ότι οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα των φοιτητών έχουν καταδικαστεί από όλη την εκπαιδευτική κοινότητα.
Η κ.Διαμαντοπούλου (γνωστή και ως «Σεγκολέν του ΠΑΣΟΚ» από την περίοδο που φημολογούταν η υποψηφιότητα της για πρόεδρος του κόμματος) έχει τοποθετηθεί πολλές φορές για τα ζητήματα της εκπαίδευσης και οι απόψεις μάλλον δεν διαφέρουν και πολύ από αυτές των προηγούμενων υπουργών επί ΝΔ… Για το ζήτημα των ιδιωτικών κολλεγίων έχει δηλώσει πως «η αναθεώρηση του αρ.16 είναι σημαντική και πρέπει να γίνει με συναινετικό τρόπο» την ίδια ώρα που το ΠΑΣΟΚ διαφωνούσε (υποτίθεται) με τα κολλέγια και καταψήφιζε την αναθεώρηση του Συντάγματος πιεσμένο από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις… Όσον αφορά το ζήτημα του νόμου της αξιολόγησης (νόμος που έχει ψηφιστεί από το 2003 αλλά δεν έχει εφαρμοστεί αφού… διαφωνούν και οι πέτρες!) υποστηρίζει πως πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα…
Προκλητική είναι και η τοποθέτηση της όσον αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο. Επανειλημμένως έχει αποκαλέσει «βάνδαλους και εγκληματίες» τους φοιτητές που στην προσπάθεια τους να προστατευτούν από τα δακρυγόνα και τα χημικά των ΜΑΤ κλείνονταν στο Πολυτεχνείο. Επιπλέον μιλώντας για τους φοιτητικούς συλλόγους και τις πρακτικές τους (καταλήψεις, πορείες μαζικές παραστάσεις κλπ) είχε αναφερθεί σε «ισχνές μειοψηφίες οι οποίες επιτρέπουν σε όποιον θέλουν να μιλήσει»… Μην ξεχνάμε άλλωστε, το κάλεσμα που έκανε στην κυβέρνηση τον προηγούμενο Δεκέμβρη να επιτρέψει στις μονάδες καταστολής να σπάσουν το άσυλο…
Το πιο ωραίο απ’όλα όμως είναι ότι το νέο υπουργείο… βαφτίστηκε Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Εκπαίδευσης και Θρησκευμάτων με σαφή αναφορά στα Ινστιτούτα Δια Βίου Εκπαίδευσης (πχ το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο). Τα ΙΔΒΕ είναι σε μια κατεύθυνση συνεχούς εκπαίδευσης και ειδίκευσης των εργαζομένων και γι’αυτό το φοιτητικό κίνημα συγκρούεται με τη λογική τους.
Φαίνεται τελικά πως η νέα υπουργός αλλά και η νέα κυβέρνηση δε διαφέρει και πολύ από την προηγούμενη… Φαίνεται ότι είτε με ΠΑΣΟΚ, είτε με ΝΔ η πολιτική λογική είναι ίδια: αυτή των κατακερματισμένων πτυχίων, των λιγότερων επαγγελματικών δικαιωμάτων, των ιδιωτικών πανεπιστημίων, της καταστολής των φοιτητικών αγώνων…
Απέναντι σε αυτό πρέπει να προτάξουμε τους αγώνες μας και τις συλλογικές διεκδικήσεις…
Να απαντήσουμε με νέα κινήματα, πιο μεγάλα και πιο νικηφόρα…

Λίγα λόγια για την περίοδο που διανύουμε.

Για άλλη μια φορά το φετινό καλοκαίρι σημαδεύτηκε από εκτεταμένες πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα .Η απουσία προληπτικών μέτρων, οι νόμοι που οικοπεδοποιούν τις δασικές εκτάσεις και η παντελής έλλειψη οργάνωσης ήταν οι αιτίες που οδήγησαν σε αύτη την καταστροφή.
Οι φωτιές ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι .Η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση όλα τα τελευταία χρόνια ,η εντεινόμενη λιτότητα και η ανεργία ,η πίεση προς την νεολαία και τους εργαζόμενους και το αβέβαιο μέλλον ήταν μερικοί μόνο από τους λόγους που πίεζαν την κυβέρνηση και την οδήγησαν στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Την ίδια στιγμή το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να πείσει ότι έχει ένα διαφορετικό σχέδιο διαχείρισης και πολύ περισσότερο προβάλλεται ως το ¨λιγότερο κακό¨ μέσα στην συγκυρία. Χαρακτηριστική είναι η αοριστολογία και η απουσία οποιασδήποτε δέσμευσης σε ενδεχόμενη κυβέρνηση του. Ενώ ο κόσμος περιμένει να ακούσει από την αριστερά λύσεις, η υπάρχουσα κοινοβουλευτική αριστερά αδρανεί, αδυνατεί να δει τις ευκαιρίες που εμφανίζονται και στέκεται κατώτερη των περιστάσεων.
Σε αυτό το φόντο μία σειρά αγώνων και διεκδικήσεων φαίνεται να ξεσπούν όλα τα τελευταία χρόνια. Από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 2006-2007 και τις απεργίες των δασκάλων και των καθηγητών μέχρι τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων για το ασφαλιστικό και την πρόσφατη εξέγερση του Δεκέμβρη, η ιστορία δείχνει πως οι κινητοποιήσεις και οι αγώνες καταφέρνουν να πετυχαίνουν υλικές νίκες στις μέρες μας.
Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι όποια κυβέρνηση και να προκύψει μετά τις εκλογές του Οκτώβρη οι πολιτικές που θα ακολουθήσει θα είναι οι ίδιες. Για το λόγο αυτό- ανεξαρτήτως κυβέρνησης-θα επιμείνουμε στο δρόμο των αγώνων, των πορειών, των καταλήψεων.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Για τους θρασύδειλους τραμπουκισμούς της ΚΝΕ στους Ηλ/Μηχ

Το πρωί της Δευτέρας 18/5 στο Τμήμα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, χωρίς προσχήματα 80 μέλη της ΚΝΕ από όλο το Πανεπιστήμιο της Πάτρας επιτέθηκαν με συμμορίτικο και τραμπούκικο τρόπο σε μέλη των σχημάτων της Ε.Α.Α.Κ., με αποτέλεσμα αυτής της κίνησης 3 φοιτητές να βρεθούν στο νοσοκομείο, με τον ένα σε σοβαρό κίνδυνο μιας και είχε διαρροή εγκεφαλικού υγρού από την σπασμένη μύτη. Τα χέρια που σηκώθηκαν το πρωί στους Ηλεκτρολόγους, οι κλωτσιές σε πεσμένα μέλη των Ε.Α.Α.Κ. είχαν δόλο και σκοπιμότητα να στείλουν ανθρώπους στο νοσοκομείο. Χτυπώντας με τον πιο τραμπούκικο και πραγματικά δολοφονικό τρόπο, όποιον βρισκόταν μπροστά τους (έφτασαν στο σημείο να χτυπήσουν διερχόμενες φοιτήτριες και καθηγητή!), απαιτούσαν την απομάκρυνση οποιουδήποτε ΕΑΑΚίτη ή και φίλα προσκείμενου στα ΕΑΑΚ φοιτητή από το κτίριο των Ηλεκτρολόγων αντιλαμβανόμενοι με αυτόν τον τρόπο την πολιτική, οδηγώντας τελικά σε απαξίωση του ίδιου του συλλόγου και των διαδικασιών του. Η πρακτική αυτή δεν ανήκει ούτε στην Χρυσή Αυγή, ούτε σε κάποια άλλη παρακρατική συμμορία παρ’ ότι μοιάζουν επικύνδινα, παρά το γεγονός ότι αυτές οι συμμορίες στοχοποιούν περισσότερο από όλους αγωνιστές και σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. Η πρακτική αυτή ανήκει σε μια παραδοσιακή δύναμη της αριστεράς που αποδυκνείει με την πρακτική της αυτή στους Ηλεκτρολόγους πόσο λίγη σχέση έχει με την αριστερά και πόσο πολύ σχέση έχει με το οπαδιλίκι και τους χούλιγκαν. Το συμμορίτικο πέσιμο της ΚΝΕ είναι στα όρια του ποινικού δικαίου. Πρακτικές σαν και αυτή μόνο νερό στο μύλο όσων δυσφημούν και αμαυρώνουν το άσυλο μπορεί να είναι.

Η κίνησή αυτή έχει γίνει ξανά: Έγινε στην τραμπούκικη επίθεση της ΚΝΕ στους φοιτητικούς συλλόγους στο Πολυτεχνείο του 2005, που είχε να ζηλέψει μόνο από τους Κενταύρους και τους παρακρατικούς. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η ΚΝΕ επιλέγει σήμερα να χτυπήσει τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ., που χρόνια τώρα βάζουν μια κινηματική και αγωνιστική κατεύθυνση στους φοιτητικούς συλλόγους, υπερασπίζοντας τις ανάγκες και τα συμφέροντα των φοιτητών. Είναι αυτή η χρεοκωπημένη αντίληψή της για την αριστερά, μια αντίληψη στην οποία οι φοιτητές γύρισαν την πλάτη στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές με τον πιο καθαρό τρόπο σημειώνοντας πτώση πάνω από 1,5%. Όποιο κίνημα δεν μεταφέρεται αυτόματα και στην κάλπη -ψήφο στο ΚΚΕ- είναι και επικίνδυνο κατά τη γνώμη τους. Γι’ αυτό και θεωρεί πως μόνο η δική της οργανωτική ανάπτυξη και εκλογική καταγραφή θα σημαίνει αναζωογόνηση για το κίνημα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι συμμορίτικες αλητείες δεν μετριάζουν καθόλου το γεγονός ότι η ΠΚΣ είναι ο μεγάλος χαμένος των φοιτητικών εκλογών. Και αυτό είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η γραμμή της ηττοπάθειας, της περιχαράκωσης και της καταγγελίας των αγώνων,που κορυφώθηκε τον Δεκέμβρη, δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική και ριζοσπαστική διέξοδο για την νεολαία. Η αριστερά που τα τελευταία χρόνια δέχεται συνεχώς συγχαρητήρια από την κυβέρνηση (τα ‘’μπράβο’’ του Στυλιανίδη μαζί με τα ‘’μπράβο’’ του Καραμανλή τον Δεκέμβρη και το κάλεσμα ακροδεξιών φυλλάδων για ‘’σώσει την νομιμότητα’’ το ΚΚΕ) είναι η ίδια με την αριστερά που πιστεύει ότι οι αγώνες δεν μπορούν να φέρουν νίκες, είναι η ίδια η αριστερά που αντί να στέκεται πλάι στις ανυσηχίες και τους αγώνες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας προσπαθεί να τα εξαργυρώσει στην κομματική άνοδο.

Η μόνη διέξοδος για τους φοιτητικούς συλλόγους είναι να γυρίσουν απαξιωτικά την πλάτη σε όσους κάνουν σήμερα πολιτική με όρους συμμορίας και χούλιγκαν. Να γυρίσουν απαξιωτικά την πλάτη σε όσους αμαυρώνουν την ίδια την αριστερά με τη γραμμή και την πρακτική τους. Να παλέψουν μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις, μέσα από την ισχυροποίηση των συλλογικών τους διαδικασιών για τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους, να δώσουν την μάχη μέχρι την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής και των εκφραστών της σε εκπαίδευση και εργασία.

Η άλλη αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας, η εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και των εκρηκτικών δυνατοτήτων που έδειξε ο Δεκέμβρης και τα κινήματα των τελευταίων χρόνων απέχει πολύ από τραμπούκικους ηγεμονισμούς, από συμμορίες της πλάκας και από δολοφονικές επιθέσεις. Βρίσκεται στους δρόμους, στους αγώνες, στις νίκες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας.


Ε.Α.Α.Κ. Πάτρας
Σε ΑΕΙ κ’ ΤΕΙ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών της 13ης Μαίου ήταν:

ΠΑΣΠ:213
ΔΑΠ: 138
ΑΡΚΟΙ-ΕΑΑΚ:81
ΠΚΣ:60

Στις μάχες του επόμενου διαστήματος με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και συνολικά την κυβερνητική πολιτική σε εκπαίδευση και εργασία θα βγούμε νικητές!!!

Η ώρα των απαντήσεων έφτασε...

Πριν 5 χρόνια μιλούσαν για :
• Αξιοκρατία
• Σεμνά και ταπεινά
• Κοινωνική ισότητα
• Ευημερία
• Μηδενική ανοχή
• Όλα τα κιλά , όλα τα λεφτά
• Κανένας συμβασιούχος
• 5% για την παιδεία

Όμως στην πράξη είδαμε ....

Ακρίβεια , Λιτότητα , Κοινωνική Ανισότητα , Ξύλο σε διαδηλωτές , 65ωρο , Αναξιοπρέπεια , Σκάνδαλα , Εξαθλίωση , Γενιά των 600 ευρώ , Σύνταξη στα 80 , Ανεργία , Απολύσεις , Διαγραφές φοιτητών , Ανασφάλιστη εργασία , Ιδιωτικά Πανεπιστήμια , Ανωτατοποίηση των 3ετών καφενείων (ΚΕΣ) , Νόμος – Πλαίσιο , Κατάργηση του ασύλου ....


Εμείς όμως απαντήσαμε:
• Απεργία ναυτεργατών 2005
• Φοιτητικό κίνημα Μαΐου – Ιουνίου 2006
• Απεργία δασκάλων Σεπτέμβρη 2006
• Φοιτητικό κίνημα Φλεβάρη – Μάρτη 2007
• Κινητοποιήσεις ενάντια στο ασφαλιστικό
• ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008
• Κινητοποιήσεις αγροτών

ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΟΥΣ ΒΗΜΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ….

Την επαύριο κάθε φοιτητικών εκλογών ο εκάστοτε υπουργός παιδείας εξαγγέλλει ότι η πρώτη θέση της ΔΑΠ δείχνει ότι η νεολαία στηρίζει την κυβερνητική πολιτική στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στην νεολαία.

ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 14 ΜΑΗ Ο ΑΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΝΑ ΛΕΕΙ ΟΤΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΥΜΦΩΝΕΙ:
• Με τον Ν.Πλαίσιο
• Με την Αξιολόγηση
• Με τις διαγραφές φοιτητών
• Με την κατάργηση του ασύλου
• Με την αναγνώριση των ΚΕΣ
• Με την βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων
• Με την ΑΚΡΙΒΕΙΑ , την ΛΙΤΟΤΗΤΑ και την ΑΝΕΡΓΙΑ
• Με την σήψη του πολιτικού συστήματος και την συνεχή παρουσίαση σκανδάλων που μένουν ατιμώρητα
• Με το χτύπημα της αναξιοπρέπειας των εργαζομένων και τις απολύσεις
• ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ….

ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ
Ποιος δαπίτης θα έχει άραγε την τσίπα στις 14 Μαΐου να πει ότι η νεολαία συμφωνεί με αυτά;

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ …
Η νεολαία δεν αποδοκιμάζει απλά την πολιτική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ σε εκπαίδευση και εργασία, αλλά εξεγείρεται με ανυποχώρητους αγώνες στους δρόμους και διεκδικεί αυτά που της ανήκουν. Δεν δίνει δικαίωμα στον κάθε υπουργό να μιλάει για αυτήν εννοώντας την ΔΑΠ (τσιράκια της στο πανεπιστήμιο).

ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ ΠΟΤΕ …; ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΙΟΙ … ;
ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ Ε.Α.Α.Κ.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ - Ε.Α.Α.Κ.